Klasik Türk şiirinde uzun anlatılar denilince akla mesneviler gelmektedir. Uzun anlatıları konu etmesinden dolayı genellikle aruzun kısa kalıplarıyla yazılan bu nazım şekliyle din, siyaset, ahlak, ...

Mısradaki hecelerin açıklık/kapalılıklarını esas alan ve ilk kullanım alanı olarak Arap edebiyatının gösterildiği aruz vezni, sonraki devirlerde birtakım değişiklikler ile birlikte Fars edebiyatınd...

Sûfi ve esnâf ahlakının esaslarını anlatan fütüvvetnâmeler, değerli birer kaynak olmalarının yanında muhtevaları ile de edebî, tarihî, dinî, tasavvufî ve sosyolojik araştırmaların konusunu oluşturu...

Zanbak (lilium); kadim medeniyetlerde, mitolojide ve dinî mitlerde simgesel anlamlar kazanmış, zarif ve güzel kokulu bir çiçektir. Zaman içinde masumiyet, iffet ve saflığın simgesi olmuş; Madonna z...

Şiir konusunda Türklerde asırlar boyu nesilden nesile miras yoluyla geçen büyük bir gelenek oluşmuştur. Bunda da Türk hanedan mensuplarının ve hanedan tarafından himaye edilen şairlerin çok önemli ...

Geyik Türk kültürünün en önemli motiflerindendir. İslam öncesi dönemde Türkler arasında ongun olarak kabul görmüş ve "kut"lu bir hayvan olduğuna inanılmıştır. Zaman içerisinde geyikler ha...

Klasik Türk edebiyatının mizah konulu eserleri; hezl, hiciv, ta’riz, şathiyyat, mutayebe, şaka, nükte, suhriyye, fıkra ve hikâye gibi çeşitli türler altında hem manzum hem de mensur olarak karşımız...

Birbirine zıt olmayan iki veya daha fazla ibareyi cümlede kullandıktan sonra, sırasına riayet ederek bunların mukâbillerini (zıtlarını) getirmek” şeklinde tanımlanan mukâbele üzerinde durulmayan, k...

Ahbâr-ı enbiyâ tabiriyle de anılan kısas-ı enbiyâ türü, çeşitli kavimlerin ve peygamberlerin hayatını anlatan eserlerdir. Zamanla müstakil bir tür olarak gelişen kısas-ı enbiyâların ilk örneklerini...

Arap ve Türk edebiyatında, tasavvuf çevrelerinde büyük bir ilgiye mazhar olan Kasîde-i Münferice, 11. yüzyılda İbnü’n- Nahvî tarafından kaleme alınmış tasavvufi muhtevalı bir manzumedir. Sağlam nüs...

Sözlü anlatım yoluyla günümüze ulaşan halk hikâyeleri ve masallar, halk muhayyilesinde sentezlenen birçok kültürel unsuru ihtiva eder. Bu kültürel unsurların, yalnızca halk edebiyatı metinlerinde d...

Zeynüddîn-i Mahmûd-ı Vâsıfî tarafından Farsça olarak kaleme alınan Bedâyi’u’l-vekâyi’, özellikle Türk kültür ve sosyal hayatına dair ihtiva ettiği geniş ve önemli bilgiler vesilesiyle dikkat çekmek...

Biyografik kaynaklar son dönem Osmanlı şairlerinden Manastırlı Mehmed Rif’at (ö. 1907)’in bir Dîvânçe’sinin bulunduğunu kaydederler. Bu Dîvânçe veya Mecmû’a-i Eş’âr Mehmed Rif’at hayatta iken basıl...

Ka^b b. Züheyr’in (ö. 24?/645?) “Bânet Su^âd” ifadesiyle başlayan ve Hz. Peygamber’in mübarek hırkasıyla ödüllendirilmesine vesile olduğu için literatürde Kasîde-i Bürde olarak tanınan meşhur şiiri...

Bu makalede, Arap edebiyatının meşhurlarından olan Harîrî (ö.h. 516/m. 1122)’nin makâme türünde kaleme aldığı “Makâmât” adlı eserinin Osmanlı döneminde yayımlanan süreli yayınlarda yer alan Türkçe ...

Çalışmaya konu edilen eser, 16. yüzyıl Melâmî mutasavvıflarından Abdurrahmân el-Askerî tarafından kaleme alınmıştır. Dört nüshası bulunan eser 565 beyitten oluşmaktadır. Risâle-i Cevâhirü’l-İrfân y...

Bu makalede XVI. yüzyılın ikinci yarısında yirmi bir yıl tahtta kalan, kitaplara ve tasvirli yazmalara olan merakı ile bilinen III. Murad’ın kütüphanesi için yazılmış madalyonlu (şemseli) on beş es...

Divan şiirinde Nâbî’den sonra hikemî üslubu şiirlerinde başarıyla ele alan şairlerden biri Koca Râgıb Paşa’dır. Râgıb Paşa, yaşadığı yüzyıla Hikemî tarz ile damga vurarak hikmetli şiirin öncüsü ve ...

Üsküp kadısı Karaca Hasan’ın oğlu ve şair İzârî’nin kardeşi olan Özrî (v. 1522) hakkında müstakil çalışmalar bulunmamakla birlikte kişiliği ve şairliği hakkında tezkirelerde çeşitli yorumlar yer al...